Schouderklachten komen in veel verschillende vormen voor. Schouderpijn kan namelijk veroorzaakt worden door uiteenlopende structuren, zoals pezen, spieren, banden, het gewrichtskapsel of uitstralende pijn vanuit de nek. Binnen de osteopathie wordt gezocht naar de oorzaak van de klacht en die bevindt zich niet altijd op de plek waar de pijn wordt ervaren. Vaak ligt de oorzaak elders in het lichaam.

De osteopaat benadert het lichaam als één geheel en behandelt daarom niet alleen de klacht, maar onderzoekt ook welke factoren bijdragen aan het ontstaan ervan. Hierdoor kan het voorkomen dat twee mensen met dezelfde schouderklacht een verschillende behandeling krijgen.

Een goede analyse
Een goede analyse en functionele diagnostiek zijn noodzakelijk om tot een passende behandeling te komen. Bij veel voorkomende schouderklachten, zoals een frozen shoulder, peesontstekingen, spierscheuren, artrose of een inklemming van een pees of slijmbeurs tussen de schouderkop en het schouderdak, zijn pijn bij bewegen en bewegingsbeperking de belangrijkste symptomen.

Binnen de reguliere geneeskunde wordt met behulp van lichamelijk onderzoek en beeldvormende technieken, zoals een röntgenfoto of echografie, gezocht naar structurele afwijkingen. Wanneer schouderklachten samengaan met klachten van bijvoorbeeld het hart, de longen of het spijsverteringsstelsel, is het belangrijk om contact op te nemen met uw huisarts of behandelend arts.

Osteopathie
Osteopathie richt zich op functionele beperkingen van het schoudergewricht en op de relatie tussen de schouder en de rest van het lichaam. Tijdens het intakegesprek brengt de osteopaat de voorgeschiedenis, mogelijke oorzaken en achtergronden van de klachten in kaart.

Bij het lichamelijk onderzoek wordt niet alleen gekeken naar de beweeglijkheid van de schouder, maar ook naar andere delen van het lichaam die de schouder mechanisch, neurologisch, vasculair of metabool kunnen beïnvloeden.

Speciale aandacht gaat onder andere uit naar:

• de nek-, borst- en lendenwervelkolom;
• de doorbloeding en circulatie van de borstkas;
• het middenrif;
• de organen, weke delen en hun aanhechtingen onder het middenrif, zoals de maag-, lever- en galblaasregio.

Na het functionele onderzoek behandelt de osteopaat de structuur of regio die waarschijnlijk verantwoordelijk is voor het ontstaan of in stand houden van de schouderklacht. Dat kan de schouder zelf zijn, maar regelmatig ligt de oorzaak in een ander deel van het lichaam.

Met behulp van zachte manuele technieken wordt geprobeerd de beweeglijkheid van deze gebieden te herstellen. Hierdoor kunnen de doorbloeding, lymfecirculatie en andere lichaamsfuncties verbeteren, waardoor het natuurlijke zelfherstellende vermogen van het lichaam wordt ondersteund. Dit kan ertoe bijdragen dat de schouderklachten verminderen of verdwijnen.