Osteopathie en... HYPERACTIVITEIT BIJ KINDEREN

01-01-2010

Een van de belangrijkste taken van ons zenuwstelsel is het filteren van informatie. Kinderen met gedragsproblemen/hyperactiviteit hebben vaak moeite met het filteren van al deze informatie. Stel u eens voor dat u alle prikkels (horen, zien, ruiken, proeven en voelen) tegelijk in de omgeving waarneemt!

Als er ergens in het lichaam blokkades en/of bewegingsverliezen zijn, bijvoorbeeld in de schedel, de rug of de ophangstructuren van de organen, komen er voor zo’n kind veel extra prikkels bij. Deze kunnen leiden tot een overprikkeld zenuwstelsel hetgeen zich kan uiten via ADHD, ADD of hyperactiviteit/gedragsproblemen. Via het onderzoek naar de effectiviteit van osteopathie bij kinderen met ADHD (de Osteopaat, oktober 2004) is vanuit de kwalitatieve analyse het navolgende geconstateerd: afname in hyperactiviteit bij 59% van de kinderen, afname in dysfuncties en meeste nevenklachten (hoofdpijn, buikklachten, gedragsmatige stoornissen, slaapstoornissen) zijn voor een groot deel verdwenen.

Wat is ADHD, ADD en PDD-NOS?
ADD is een groep gedragsproblemen waarbij kinderen meer moeilijkheden hebben om zich te concentreren op wat ze aan het doen zijn dan andere leeftijdsgenootjes. Sommige kinderen zijn daarbij nog eens overactief. Dit noemt men dan ADHD. PDD-NOS is een verzamelnaam voor kinderen met stoornissen die niet onder een andere verzamelnaam/diagnose te plaatsen zijn en de kenmerken hiervan zijn dan ook veelzijdig.

ADHD, ADD en PDD-NOS een mode diagnose?
De grote toename van het aantal gevallen van ADHD, ADD en PDD-NOS doet soms denken aan een “mode-diagnose”. Onderzoek toont echter aan dat de diagnose van wat nu ADHD wordt genoemd, minstens teruggaat tot het begin van de vorige eeuw. In die tijd bestonden dergelijke kinderen ook wel maar dit werd nog niet als een medisch probleem gezien. Destijds werden veel kinderen slechts bestempeld met het etiket: lastig, druk, moeilijk handelbaar, aggressief, kan zich niet concentreren. Later werden dergelijke kinderen tot ongeveer 1990 aangeduid met de diagnose MBD (minimal brain damage-minale hersenbeschadiging). Omdat een beschadiging echter niet kon worden gevonden werd de betekenis veranderd naar minimal brain dysfunction, waarmee meer de nadruk op het disfunctioneren werd gelegd dan op een veronderstelde onderliggende oorzaak.

Dankzij moderne onderzoekstechnieken, zoals hersenscans en computertesten, kan men tegenwoordig vaststellen, dat er in vergelijking met gezonde mensen wel degelijk verschillen zijn in het functioneren van bepaalde hersengebieden. De diagnose MBD is inmiddels vervangen door ADHD, ADD of PDD-NOS en komt dus niet meer voor. In die zin is er wel sprake van een mode: de diagnosen voor dezelfde soort problemen veranderen in de loop van der tijd met verschuivende inzichten en met andere nadruk op verschijnselen en veronderstelde oorzaken.

Hoe om te gaan met een hyperactief kind?
- Straf zo min mogelijk en bekrachtig het gewenste gedrag zoveel mogelijk
- Instructies geven
- Structuur aanbieden
- Eenstemmigheid van ouders
- Haalbare eisen stellen
- Leuke kanten benadrukken
- Consequent zijn
- Het beperken van prikkels